The Russian Revolution and Its Impact ரஷ்யப் புரட்சியும் அதன் தாக்கமும்

 ரஷ்யப் புரட்சியும் அதன் தாக்கமும் 

அறிமுகம்

முதல் உலகப்போரின் மிகப் பெரிய விளைவாக உலக வரலாற்றில் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றது ரஷ்யப் புரட்சி ஆகும். முதல் உலகப்போரால் ஏற்பட்ட பேரிழப்புகளும் பெருந்துயரங்களும் ரஷ்யாவில் நிலவிய மோசமான சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நிலைகளை உச்சக்கட்டத்திற்கு கொண்டு சென்றன. 1917ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் ஒன்றும், நவம்பர் மாதத்தில் மற்றொன்றும் என இரண்டு புரட்சிகள் நடைபெற்றன.

சார் (Tsar) மன்னர் பதவி விலகிய பின்னர் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற பூர்ஷ்வாக்கள் போரினைத் தொடர விரும்பினர். ஆனால் மக்கள் அதற்கு எதிராக இருந்தனர். எனவே அவர்களின் தலைவர் லெனின் வழிகாட்டுதலின்படி இரண்டாவது மாபெரும் புரட்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய லெனின் ரஷ்யாவில் கம்யூனிச அரசை நிறுவினார்.

புரட்சிக்கான காரணங்கள்

சமூகக் காரணம்

ரஷ்யாவில் மகா பீட்டரும் இரண்டாம் கேதரினும் சமூக நிலையை மாற்றாமல் ஐரோப்பியமயமாக்கலை மேற்கொண்டனர். ரஷ்ய விவசாயிகள் நிலக்கிழார்களுக்குச் சொந்தமான நிலங்களில் பண்ணை அடிமைகளாக வாழ்ந்தனர்.

கிரிமியப் போரில் ரஷ்யா தோல்வியடைந்த பின்னர் சில சீர்திருத்தங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. 1861ஆம் ஆண்டு சார் இரண்டாம் அலெக்சாண்டர் பண்ணை அடிமை முறையை ஒழித்தார். ஆனால், விவசாயிகளுக்கு வாழ்வதற்குப் போதுமான நிலங்கள் வழங்கப்படவில்லை. இதனால் அவர்கள் அதிருப்தியடைந்தனர். இவர்களே பின்னர் புரட்சியின் முக்கிய சக்தியாக மாறினர்.

நாடு தொழில்மயமானதன் விளைவாக தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. ஆனால் அவர்கள் மிகக் குறைந்த ஊதியம் பெற்றதால் மனக்குறையுடன் வாழ்ந்தனர்.

புரட்சிவாதிகளின் பங்கு

அறிவுஜீவிகளிடையே புரட்சிகரக் கருத்துக்கள் பரவின. சார் மன்னரின் அடக்குமுறையால் சமதர்மக் கொள்கைகளில் ஈடுபாடு கொண்ட மாணவர்கள் தங்களது கருத்துக்களை விவசாயிகளிடையே பரப்பினர்.

விரைவில் கார்ல் மார்க்ஸின் சிந்தனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட மார்க்சியக் கருத்துக்கள் வளர்ச்சி பெற்றன. மேலும், சோசலிச ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சியும் உருவானது.

சார் மன்னரின் எதேச்சதிகாரம்

ரோமானோவ் வம்சத்தைச் சேர்ந்த சார் இரண்டாம் நிக்கோலஸ் அரசியல் நிர்வாகத்தில் குறைந்த அனுபவம் கொண்டவராக இருந்தார். அவரது மனைவி சாரினா அலெக்சாண்ட்ரா அதிக ஆதிக்க மனப்பான்மை கொண்டவராக இருந்ததால், நிக்கோலஸ் அவருடைய செல்வாக்கிற்கு உட்பட்டிருந்தார்.

காலனிகளை கைப்பற்றும் போட்டியில் பின்தங்கக்கூடாது என்பதற்காக மஞ்சூரியாவில் ரஷ்யாவின் விரிவாக்கத்தை ஊக்குவித்தார். இதுவே 1904ஆம் ஆண்டு ஜப்பானுடன் போரிடத் தூண்டியது. அப்போரில் ரஷ்யா அடைந்த தோல்வி வேலைநிறுத்தங்களுக்கும் கலகங்களுக்கும் வழிவகுத்தது.

1905 ஜனவரி 22ஆம் நாள் பாதிரியார் கபான் தலைமையில் மக்கள் பேரணி ஒன்று புனித பீட்டர்ஸ்பர்க் நகரிலுள்ள குளிர்கால அரண்மனையை நோக்கிச் சென்றது. தேசியச் சட்டமன்றம் அமைத்தல், வேளாண்மை மற்றும் தொழில் துறைகளில் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளுதல் ஆகியவை அவர்களின் கோரிக்கைகளாக இருந்தன.

ஆனால் காவல்துறையும் இராணுவமும் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தின. நூற்றுக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டனர்; ஆயிரக்கணக்கானோர் காயமடைந்தனர். இந்நிகழ்வு “குருதி ஞாயிறு” (Bloody Sunday) என்று அழைக்கப்பட்டது.

இதன் விளைவாக வேலைநிறுத்தங்கள், கலகங்கள் மற்றும் வன்முறைகள் அதிகரித்தன. சார் நிக்கோலஸ் அரசியலமைப்பை வழங்கி, டூமா (Duma) எனும் நாடாளுமன்றத்தை நிறுவ வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டார்.

சார் மன்னருக்கு எதிர்ப்பு

முதல் உலகப்போர் தொடங்கியபோது ரஷ்யா பிரான்ஸ் மற்றும் இங்கிலாந்துடன் கூட்டணி சேர்ந்தது. இதனால் முடியாட்சி தற்காலிகமாக வலுப்பெற்றது.

1916ஆம் ஆண்டு ரஸ்புட்டின் என்பவர் சார் குடும்ப உறுப்பினரால் கொலை செய்யப்பட்டார். சார் மன்னரின் கொள்கைகளை எதிர்த்தபோதெல்லாம் டூமா கலைக்கப்பட்டு புதிய தேர்தல்கள் நடத்தப்பட்டன. இறுதியில் 1917 புரட்சியுடன் நான்காவது டூமாவும் முடிவுக்கு வந்தது.

பொதுமக்களின் எழுச்சி

போர்காலத்தில் ஏற்பட்ட உணவுப் பற்றாக்குறை காரணமாக நூற்பாலைகளில் பணிபுரிந்த பெண்கள் வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் பெட்ரோகிரேடு நகரில் ஊர்வலமாகச் சென்று “உழைப்போர்க்கு ரொட்டி” என்ற முழக்கத்தை எழுப்பினர்.

இதன் தாக்கத்தால் சுமார் 4,00,000 தொழிலாளர்கள் போராட்டத்தில் இணைந்தனர். இப்போராட்டம் விரைவில் நாடு முழுவதும் பரவியது.

1917ஆம் ஆண்டுப் புரட்சி

சார் பதவி விலகல்

வேலைநிறுத்தத்தை ஒடுக்க அரசு இராணுவத்தை பயன்படுத்தியது. ஆனால் பல இராணுவ வீரர்களே போராட்டக்காரர்களுடன் இணைந்தனர்.

மக்களின் பேரெழுச்சியால் தளபதிகளும் அரசியல் தலைவர்களும் சார் நிக்கோலஸை பதவி விலகுமாறு வலியுறுத்தினர். இதன் விளைவாக 1917 மார்ச் 15ஆம் நாள் சார் இரண்டாம் நிக்கோலஸ் பதவி விலகினார்.

தற்காலிக அரசு

சார் பதவி விலகிய பிறகு இரண்டு அமைப்புகள் அதிகாரத்தில் இருந்தன:

டூமாவைச் சேர்ந்த பூர்ஷ்வா அரசியல்வாதிகள்.

தொழிலாளர் பிரதிநிதிகள் அடங்கிய சோவியத்துகள்.

சோவியத்துகளின் ஒப்புதலுடன் டூமா தற்காலிக அரசை அமைத்தது. ஆரம்பத்தில் மென்ஷ்விக்குகள் சோவியத்துகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். ஆனால் லெனின் வருகைக்குப் பிறகு சூழ்நிலை மாறியது.

தற்காலிக அரசின் தோல்வி

லெனின், “அனைத்து அதிகாரங்களும் சோவியத்துகளுக்கே” என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார். மக்களை கவர்ந்த மற்றொரு முழக்கம் “ரொட்டி, அமைதி, நிலம்” என்பதாகும்.

தற்காலிக அரசு இரண்டு முக்கிய தவறுகளைச் செய்தது:

நில மறுவிநியோகத்தை தாமதப்படுத்தியது.

முதல் உலகப்போரில் தொடர்ந்து பங்கேற்றது.

இதனால் விவசாயிகளும் படைவீரர்களும் அரசின் மீது நம்பிக்கையை இழந்தனர்.

லெனின் தலைமையில் போல்ஷ்விக் கட்சி ஆட்சியைக் கைப்பற்றுதல்

1917 நவம்பர் 7ஆம் நாள் போல்ஷ்விக்குகள் முக்கிய அரசுக் கட்டடங்கள், குளிர்கால அரண்மனை மற்றும் பிரதமரின் அலுவலகங்களை கைப்பற்றினர்.

1917 நவம்பர் 8ஆம் நாள் ரஷ்யாவில் புதிய கம்யூனிஸ்ட் அரசு ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றது. பின்னர் போல்ஷ்விக் கட்சி ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டது.

புரட்சியின் விளைவுகள்

எழுத்தறிவின்மை மற்றும் வறுமையை குறைக்கும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

தொழில்துறை மற்றும் வேளாண்மை வளர்ச்சி பெற்றன.

பெண்களுக்கு வாக்குரிமை உள்ளிட்ட சம உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன.

தொழிற்சாலைகளும் வங்கிகளும் தேசியமயமாக்கப்பட்டன.

நிலம் சமூகத்தின் சொத்தாக அறிவிக்கப்பட்டது.

ஏழை விவசாயிகளுக்கு நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன.

லெனின் போரிலிருந்து விலகுவது அவசியம் என கருதினார். எனவே 1918ஆம் ஆண்டு  பிரஸ்ட்-ரிடோவஸ்ட் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டு ரஷ்யாவை முதல் உலகப்போரிலிருந்து விலக்கினார்.

ரஷ்யப் புரட்சியின் உலகளாவிய தாக்கம்

ரஷ்யப் புரட்சி உலக மக்களின் கற்பனையைத் தூண்டியது. பல நாடுகளில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் உருவாக்கப்பட்டன.

ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் அரசு காலனித்துவ நாடுகளின் விடுதலைப் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு வழங்கியது. நிலச்சீர்திருத்தம், சமூகநலன், தொழிலாளர் உரிமைகள் மற்றும் பாலின சமத்துவம் போன்ற கருத்துக்கள் உலகளவில் பரவலாக விவாதிக்கப்படத் தொடங்கின.

இதனால் ரஷ்யப் புரட்சி 20ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான அரசியல் மற்றும் சமூக மாற்ற நிகழ்வாக வரலாற்றில் இடம்பிடித்தது.