தமிழ்நாட்டில் சுயமரியாதை இயக்கம் (Self-Respect Movement)

 தமிழ்நாட்டில் சுயமரியாதை இயக்கம் (Self-Respect Movement)

சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் இல்லாத, சாதி வேறுபாடற்ற, பிறப்பின் அடிப்படையிலான பாகுபாடுகள் அற்ற ஒரு சமூகத்தை சுயமரியாதை இயக்கம் ஆதரித்தது. பகுத்தறிவும் சுயமரியாதையும் அனைத்து மனிதர்களின் பிறப்புரிமை எனப் பிரகடனம் செய்த இவ்வியக்கம், அரசியல் சுயாட்சியைவிட இவை முக்கியமானவை என்ற கருத்தை வலியுறுத்தியது.

பெண்களின் தாழ்வான நிலைக்கு கல்வியறிவின்மையே காரணம் எனக் கருதிய இவ்வியக்கம், அனைவருக்கும் கட்டாய தொடக்கக் கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. மேலும், பெண்விடுதலை, மூடநம்பிக்கைகளை ஒழித்தல், பகுத்தறிவை வளர்த்தல் போன்ற கோரிக்கைகளை முன்வைத்தது. சீர்திருத்தத் திருமணம் அல்லது சுயமரியாதைத் திருமணங்களை ஆதரித்து, சமூக மாற்றத்திற்கான பல நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டது.

சுயமரியாதை இயக்கம் பிராமணர் அல்லாத இந்துக்களின் நலன்களுக்காக மட்டுமல்லாமல், இஸ்லாமியர்களின் நலன்களுக்காகவும் போராடியது. இஸ்லாம் வலியுறுத்திய சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவம் போன்ற உயர்ந்த கொள்கைகளை இவ்வியக்கம் பாராட்டியது.

பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமி

பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமி சுயமரியாதை இயக்கத்தின் தோற்றுவிப்பாளர் ஆவார். இவர் ஈரோட்டைச் சேர்ந்த செல்வந்த வணிகரான வெங்கடப்பர் மற்றும் சின்னத்தாயம்மாள் ஆகியோரின் மகனாகப் பிறந்தார். முறையான கல்வியை ஓரளவு பெற்றிருந்தாலும், அறிஞர்களுடன் விமர்சன விவாதங்களில் ஈடுபடுவதில் அதிக ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.

இளைஞராக இருந்தபோது, ஒருமுறை வீட்டை விட்டு வெளியேறி பல மாதங்கள் Varanasi மற்றும் பிற சமய மையங்களில் தங்கியிருந்தார். அங்கு பெற்ற அனுபவங்கள் வைதீக இந்து சமயத்தின் மீது கொண்டிருந்த பல நம்பிக்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வைத்தன. பின்னர் வீடு திரும்பி குடும்ப வணிகத்தை கவனித்த அவர், பொதுச் சேவையிலும் சமூக சீர்திருத்தப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டு புகழ்பெற்ற தலைவராக உருவெடுத்தார்.

1918–1919 ஆம் ஆண்டுகளில் ஈரோடு நகரசபைத் தலைவராகப் பணியாற்றிய அவர், பின்னர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவராக இருந்தபோது, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கோயில் நுழைவு உரிமைக்காக போராடினார். Vaikom Satyagraha போராட்டத்தில் பங்கேற்று சிறை சென்றதால், மக்கள் அவரை “வைக்கம் வீரர்” என்று பாராட்டினர்.

1925 ஆம் ஆண்டு பெரியார் சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். தனது கருத்துகளை மக்களிடம் பரப்புவதற்காக குடிஅரசு, ரிவோல்ட், புரட்சி, பகுத்தறிவு, விடுதலை போன்ற இதழ்களையும் செய்தித்தாள்களையும் தொடங்கினார். 1936 ஆம் ஆண்டு B. R. Ambedkar எழுதிய சாதி ஒழிப்பு (Annihilation of Caste) நூலை தமிழில் வெளியிட்டார்.

1937–39 காலகட்டத்தில் பள்ளிகளில் இந்தி கட்டாயப் பாடமாக்கப்பட்டதை எதிர்த்து நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். பின்னர் நீதிக்கட்சியுடன் சுயமரியாதை இயக்கம் இணைக்கப்பட்டு, 1944 ஆம் ஆண்டு Dravidar Kazhagam எனப் பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

பெரியார் – ஒரு பெண்ணியவாதி

பெரியார் ஆணாதிக்க சமூகத்தை கடுமையாக விமர்சித்தார். குழந்தைத் திருமணம் மற்றும் தேவதாசி முறையை கண்டித்தார். 1929 முதல் நடைபெற்ற சுயமரியாதை மாநாடுகளில் பெண்களின் உரிமைகள் குறித்து தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தார். பெண்களுக்கு விவாகரத்து பெறும் உரிமையும், சொத்தில் சம பங்கு பெறும் உரிமையும் இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.

“திருமணம் செய்து கொடுப்பது” என்ற சொல்லாடல் பெண்களை ஒரு பொருளாகக் கருதுவதாகக் கூறிய அவர், அதற்குப் பதிலாக திருக்குறளில் இடம்பெறும் “வாழ்க்கைத் துணை” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் கூறினார். பெண்களின் அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிய அவரது முக்கிய நூல் Pen Yen Adimayanal? ஆகும்.

பெண்களுக்கு சொத்துரிமை வழங்கப்படுவது அவர்களுக்கு சமூக மரியாதையையும் பாதுகாப்பையும் அளிக்கும் என்று பெரியார் நம்பினார். அதன் தொடர்ச்சியாக, 1989 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு அரசு கொண்டு வந்த Tamil Nadu Hindu Succession (Amendment) Act, 1989 பெண்களுக்கு முன்னோர் சொத்துகளில் சம உரிமை வழங்குவதை உறுதி செய்தது. இந்தச் சட்டம் பின்னர் தேசிய அளவிலான சட்ட மாற்றங்களுக்கும் முன்னுதாரணமாக அமைந்தது.