வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் வரலாறு (1790–1799)

 வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் வரலாறு  (1790–1799)

தன் தந்தையாரான ஜெகவீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் இறப்பிற்குப் பிறகு, பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் பாளையக்காரராக தனது முப்பதாவது வயதில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் பொறுப்பேற்றார். கம்பெனி நிர்வாகிகளான ஜேம்ஸ் லண்டன் மற்றும் காலின் ஜாக்சன் ஆகியோர் இவரை அமைதியை விரும்பும் மனம் கொண்டவராகவே கருதினர்.

எனினும், தொடர்ந்து நடைபெற்ற சம்பவங்கள் கட்டபொம்மனுக்கும் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கும் இடையே மோதல் போக்கை ஏற்படுத்தின. 1781-ஆம் ஆண்டு கம்பெனியாருடன் ஆற்காட்டு நவாப் ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்படிக்கையின்படி, மைசூரின் திப்பு சுல்தானுடன் ஆற்காட்டு நவாப் போர்புரிந்துகொண்டிருந்தபோது, போர்ச் செலவுகளுக்காக பாளையக்காரர்களிடமிருந்து கப்பம் வசூலிக்கும் உரிமையை கிழக்கிந்திய கம்பெனி பெற்றது. இதுவே பின்னர் கட்டபொம்மனுக்கும் கம்பெனியாருக்கும் இடையேயான மோதலுக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.

கர்நாடகப் பகுதியில் வரி மேலாண்மையும் நிர்வாகமும்

கர்நாடகப் பகுதியில் வரி மேலாண்மையும் நிர்வாகமும் கம்பெனியின் முழுக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் சென்றது. வசூலிக்கப்பட்ட வரியில் ஆறில் ஒரு பங்கு நவாபிற்கும், அவரது குடும்பப் பராமரிப்பிற்கும் ஒதுக்கப்பட்டது. இவ்வாறு பாஞ்சாலங்குறிச்சியிடமிருந்து வரி வசூலிக்கும் உரிமையை கம்பெனி பெற்றிருந்தது. அனைத்து பாளையங்களிலிருந்தும் வரிகளை வசூலிக்க கம்பெனி தனது ஆட்சியர்களை நியமித்தது. ஆட்சியர்கள் பாளையக்காரர்களை அவமதித்ததோடு, வரிகளை வசூலிக்க படையினைப் பயன்படுத்தினர். இதுவே கட்டபொம்மனுக்கும் ஆங்கிலேயருக்கும் இடையே பெரும் பகை ஏற்பட அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்தது.

ஜாக்சனுடன் ஏற்பட்ட மோதல்

கட்டபொம்மனிடமிருந்து வசூலிக்க வேண்டிய நிலவரி நிலுவைத் தொகை 1798ஆம் ஆண்டு வாக்கில் 3310 பகோடாக்களாக இருந்தது. இதனை வசூலிப்பதற்காக ஜாக்சன் என்ற கர்வமிக்க ஆட்சியர் இராணுவத்தை அனுப்ப முனைந்தபோது, மதராஸ் அரசு அதற்கு அனுமதி அளிக்க மறுத்தது.

1798 ஆகஸ்ட் 18ஆம் தேதி இராமநாதபுரத்தில் வந்து தன்னைச் சந்திக்குமாறு கட்டபொம்மனுக்கு அவர் ஆணையிட்டார். ஆனால், கட்டபொம்மன் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை. குற்றாலம் மற்றும் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் ஆகிய இடங்களிலும் ஜாக்சன் அவரைச் சந்திக்க மறுத்தார்.

இறுதியாக, 1798 செப்டம்பர் 19ஆம் தேதி அனுமதி அளிக்கப்பட்டதன் பேரில் கட்டபொம்மன் இராமநாதபுரத்தில் ஜாக்சனைச் சந்தித்தார். ஆணவத்தின் மொத்த உருவமாகத் திகழ்ந்த ஜாக்சனின் முன்னால் கட்டபொம்மன் மூன்று மணி நேரம் நிற்க வைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஆபத்தை உணர்ந்த கட்டபொம்மன் தனது அமைச்சரான சிவசுப்பிரமணியனாருடன் தப்பிச் செல்ல முயன்றார். உடனடியாக ஊமைத்துரை தனது ஆட்களுடன் கோட்டைக்குள் நுழைந்து கட்டபொம்மன் தப்பிச் செல்ல உதவினார். இராமநாதபுரம் கோட்டை வாசலில் நடைபெற்ற மோதலில் லெப்டினன்ட் கிளார்க் உள்ளிட்ட சிலர் கொல்லப்பட்டனர். சிவசுப்பிரமணியனார் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

மதராஸ் ஆட்சிக்குழுவின் முன் ஆஜராதல்

பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்குத் திரும்பிய கட்டபொம்மன், ஆட்சியர் ஜாக்சன் தன்னை எவ்வாறெல்லாம் அவமானப்படுத்தினார் என்பதை மதராஸ் ஆட்சிக்குழுவிற்குத் தெரியப்படுத்தினார்.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் – பாளையக்காரர் கூட்டமைப்பு மற்றும் பாஞ்சாலங்குறிச்சி முற்றுகை

அக்குழு வில்லியம் பிரவுன், வில்லியம் ஓரம், ஜான் காசாமேஜர் ஆகியோர் அடங்கிய குழுவின் முன்பாக ஆஜராகும்படி கட்டபொம்மனைப் பணித்தது. இதற்கிடையே, சிவசுப்பிரமணியப் பிள்ளையை சிறையிலிருந்து விடுவித்தும், கலெக்டர் ஜாக்சனைப் பணி இடைநீக்கம் செய்தும் ஆளுநர் எட்வர்ட் கிளைவ் உத்தரவிட்டார்.

1798 டிசம்பர் 15 அன்று கட்டபொம்மன் குழுவின் முன்பாக ஆஜராகி இராமநாதபுரத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகளை விளக்கினார். கட்டபொம்மன் குற்றவாளி அல்லர் என்று குழு முடிவு செய்தது. ஜாக்சன் நிரந்தரமாகப் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டு, அவரது இடத்தில் எஸ். ஆர். லூஷிங்டன் புதிய ஆட்சியராக நியமிக்கப்பட்டார். கட்டபொம்மன் 1080 பகோடாக்கள் தவிர மற்ற நிலுவைத் தொகைகளைச் செலுத்தியிருந்தார்.

கட்டபொம்மனும் பாளையக்காரர் கூட்டமைப்பும்

இதற்கிடையே திண்டுக்கல்லின் கோபால நாயக்கர், ஆனைமலையின் யதுல் நாயக்கர் உள்ளிட்ட அருகாமை பாளையங்களை ஒருங்கிணைத்து, சிவகங்கை மருதுபாண்டியர்கள் தென்னிந்தியக் கூட்டமைப்பை உருவாக்கினர். மருதுபாண்டியர்கள் அதன் தலைவர்களாகச் செயல்பட்டனர். மேலும், திருச்சிராப்பள்ளி அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டது.

இக்கூட்டமைப்பு கட்டபொம்மனின் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. மருது சகோதரர்களை கட்டபொம்மன் சந்திப்பதை ஆட்சியர் லூஷிங்டன் தடுக்க முயன்றார். ஆனால், மருது சகோதரர்களும் கட்டபொம்மனும் இணைந்து ஆங்கிலேயர்களை எதிர்க்க முடிவு செய்தனர்.

கட்டபொம்மன் தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி சிவகிரி பாளையக்காரரை தங்களுடன் இணைய அழைத்தார். ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். இதனால் கட்டபொம்மன் சிவகிரியை நோக்கிப் படையெடுத்தார். எனினும், சிவகிரி பாளையத்தினர் கம்பெனிக்குக் கப்பம் செலுத்தி வந்தனர். ஆகவே, கட்டபொம்மனின் இந்த நடவடிக்கையை கம்பெனியார் தங்களுக்கெதிரான சவாலாகக் கருதினர். இதையடுத்து கம்பெனி தனது படைகளை திருநெல்வேலி நோக்கி அனுப்ப உத்தரவிட்டது.

பாஞ்சாலங்குறிச்சி முற்றுகை

1799 மே மாதத்தில், மதராசில் இருந்த வெல்லெஸ்லி பிரபு திருச்சிராப்பள்ளி, தஞ்சாவூர் மற்றும் மதுரை பகுதிகளில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த படைகளை திருநெல்வேலி நோக்கிச் செல்ல உத்தரவிட்டார். இப்போர்ப் படைகளுக்கு மேஜர் பானர்மேன் தலைமை வகித்தார். திருவிதாங்கூர் படைகளும் பிரிட்டிஷ் படைகளுடன் இணைந்தன.

1799 செப்டம்பர் 1 அன்று கட்டபொம்மனை சரணடையக் கோரி ஒரு நிபந்தனை வழங்கப்பட்டது. ஆனால் கட்டபொம்மன் அதனை ஏற்க மறுத்தார். இதனால் மேஜர் பானர்மேன் கோட்டையைத் தாக்க முடிவு செய்தார்.

செப்டம்பர் 5 அன்று பானர்மேன் தனது முழுப் படைகளையும் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் குவித்தார். கோட்டையின் அனைத்துத் தொடர்புகளும் துண்டிக்கப்பட்டன. பின்னர் இராமலிங்கரை தூதராக அனுப்பி கட்டபொம்மனை சரணடையுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். கட்டபொம்மன் மீண்டும் மறுத்தார்.

இராமலிங்கர் கோட்டையின் இரகசியத் தகவல்களைச் சேகரித்து பானர்மேனிடம் வழங்கினார். அந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில் பானர்மேன் தாக்குதல் உத்திகளை வகுத்தார். கோலார்பட்டியில் நடைபெற்ற மோதலில் சிவசுப்பிரமணியப் பிள்ளை கைது செய்யப்பட்டார்.

கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்படல்

பாஞ்சாலங்குறிச்சியிலிருந்து தப்பிய கட்டபொம்மன் புதுக்கோட்டைக்குச் சென்றார். அவரைப் பிடிக்க பிரிட்டிஷார் அவரது தலைக்கு வெகுமதி அறிவித்தனர். எட்டையபுரம் மற்றும் புதுக்கோட்டை அரசர்களின் துரோகத்தால் கட்டபொம்மன் இறுதியில் கைது செய்யப்பட்டார்.

சிவசுப்பிரமணியப் பிள்ளை 1799 செப்டம்பர் 13 அன்று நாகலாபுரத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

மேஜர் பானர்மேன், விசாரணை என்ற பெயரில் ஒரு கேலிக்கூத்தை 1799 அக்டோபர் 16 அன்று பாளையக்காரர்களின் முன்னிலையில் நடத்தினார். அந்த விசாரணையின் போது கட்டபொம்மன் தம்மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

பின்னர், திருநெல்வேலிக்கு அருகிலுள்ள கயத்தாறின் பழைய கோட்டைக்கு முன்பாக இருந்த புளியமரத்தில், சக பாளையக்காரர்களின் முன்னிலையில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

இவ்வாறு, பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் வீரமிக்க பாளையக்காரரான வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் வாழ்க்கை முடிவுற்றது. அவருடைய வீரத்தையும் தியாகத்தையும் போற்றும் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் இன்றளவும் மக்களிடையே நிலைத்திருக்கின்றன.